Medicina Rs Grupa

Medicina Rs GrupaHome


Medicina Rs GrupaPosebnosti Crnotravaca

O NEKOM POSEBNOSTIMA CRNOTRAVACA

Bavljenje gradjevinarstvom i prihvatnje modernih trendova, te par izbeglih rusa, posebno doktor Prohamenko, a pre toga, skraja devetnaestog veka i dva ucitelja iz Crne Gore Pilovic i Cerovic, ucinili su mnogo za razvoj, prvi evropskih navika i tendencija, a druga dvojica za razvoj nacionalnih osecanja i vrednosti.

Crna Trava ima nekih osobenosti izrazenih u apsolutnom obliku. Nikada u svojoj istoriji nije imala izdajnika niti kolobracioniste. Nikada u Crnoj Travi nije bilo pljacki, kradja, silovanja, ubistava. Gotovo da nema Crnotravaca, ni u ovom desetogodisnjem periodu,(kada je pljacka i unistenje onog cime rukovodis bila glavna nacionalna odlika, a autogol najbolja sprtska vrlina), koji se ogresio o postenje ili doveo svoju firmu do stecaja i propasti.

Ratko Pavlović Ćićko (Berilje, kod Prokuplja, 1. mart 1913 — Strezimirovci, kod Surdulice, 26. april 1943), pesnik, učesnik španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Rođen je 1. marta 1913. godine u selu Berilju, kod Prokuplja. Potiče iz zemljoradničke porodice. Srednju školu pohađao je u Prokuplju, Beogradu i Leskovcu. Studirao je na Pravnom fakultetu u Beogradu.

Godine 1933. primljen je u Komunističku partiju Jugoslavije. Iste godine izdao je u Leskovcu zbirku pesama „Okovi i bez okova“. Držao je predavanja na Narodnom univerzitetu, a svoje tekstove političke i socijalne sadržine objavljivao u listu „Glas“ u Leskovcu.

Od 1935. godine studirao je na Ekonomskom fakultetu u Pragu, kao stipendista Praške banke. Tamo je izabran za predsednika Udruženja jugoslovenskih studenata, koje je imalo oko 200 članova, i za sekretara jedne od dveju partijskih ćelija jugoslovenskih studenata.

Nekoliko meseci pre održavanja Svetskog omladinskog kongresa u Ženevi (septembra 1936), Pavlović je s Veljkom Vlahovićem radio na sastavljanju brošure „Svi za mir – mir za sve“. Jedan je od pokretača i organizatora studenata za upućivanje dobrovoljaca u Španiju. Iz Praga odlazi u Španiju, i bori se u sastavu Internacionalnih brigada, u bataljonu „Dimitrov“.

Ranjen je u borbi na reci Marami (13. februara 1937). Posle ozdravljenja, upućen je u Oficirsku školu u Rozo Rubio kod Albacete, gde je izabran za političkog komesara slovenske grupe slušalaca, a zatim je bio politički komesar Škole. Potom odlazi u 129. internacionalnu brigadu. U Španiji je napisao pesmu „Drugovima iz Andaluzije i Asturije“, koja je objavljena 1938. godine u knjizi „Krv i život za slobodu“, u Barseloni, u izdanju Federalne unije španskih studenata.

Posle napuštanja Španije, s grupom jugoslovenskih interbrigadista bio je zatočen u Francuskoj, najpre u logoru San Siprijen, zatim u logoru Girs. U zemlju se vratio 1940. godine, i nastavio revolucionarni rad. Krajem iste godine, pozvan je na odsluženje vojnog roka.

Posle završetka Aprilskog rata kapitulacije Jugoslovenske vojske, došao je u punoj ratnoj opremi u Toplicu. Jedan je od osnivača Topličkog partizanskog odreda (3. avgusta 1941). Bio je politički komesar, zamenik komandanta, i komandant Odreda, zamenik komandanta Pasjačko-jablaničkog partizanskog odreda, načelnik Štaba Prvog južnomoravskog odreda i komandant Drugog južnomoravskog partizanskog odreda.

Imao je značajnu ulogu u organizovanju, učvršćivanju i uspešnom rukovođenju Narodnooslobodilačke borbe na jugu Srbije. Svoje vojničko iskustvo, stečeno tokom rata u Španiji, prenosio je na druge borce. Bio je organizator mnogih partizanskih akcija, od kojih se ističu – oslobađenje Prokuplja i Blaca, i rudnika Lece u Jablanici. U borbama s četnicima na planini Pasjači, od 12. do 14. oktobra 1941. godine, partizanske jedinice pod njegovom komandom nanele su četnicima Koste Pećanca težak poraz.

U toku 1942. godine kada je neprijatelj koncentrisao velike snage da uništi Narodnooslobodilački pokret na jugu Srbije. Zahvaljujući njegovom vojničkom iskustvu, spašen je znatan deo snaga iz neprijateljskog obruča. Kao vešt govornik i agitator, u brojnim govorima ulivao je narodu snagu i veru u pobedu NOP-a.

Poginuo je kao komandant Drugog južnomoravskog partizanskog odreda, u borbi s bugarskim jedinicama, kod sela Strezimirovaca, 26. aprila 1943. godine, na jugoslovensko-bugarskoj granici.

Odlukom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 9. oktobra 1945. godine je proglašen za narodnog heroja Jugoslavije. Odlukom Prezidijuma Vrhovnog sovjeta SSSR-a, kao istaknuti borac protiv fašizma, odlikovan je Ordenom otadžbinskog rata prvog stepena.

Selo Ratkovo, u opštini Odžaci, u Bačkoj, nosi njegovo ime. Tamo mu je podignuta i spomen-bista na čijem postamentu je citiran deo pisma koje je iz Albicete napisao majci: Budi ponosna majko jer krv koju sam prolio, nije prolivena uzalud. Ona će natopiti zemlju iz koje će nići novi svet.

Komentarisanje nije predvidjeno.